خیلی جات تو بودنم خالیه کاش می فهمیدی

فقط برای دلم می نویسم

توی آسمون دنيا
نویسنده : ساناز yahoo id loveblog_persianblog - ساعت ۱:۳٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٥/٢٧
 

توی آسمون دنيا هر کسی ستاره داره چرا وقتی نوبت ماست آسمون جايی نداره؟

واسه من تنهايی درده درد هيچ کسو نداشته باش هر گل پژمرده ای رو توی کوير سينه کاشته باش

ديگه باور کردم انگار که بايد تنها بمونم تا دم لحظه مردن شعر تنهايی بخونم!


 
comment نظرات ()